نوع شخصیت افراد به طور کلی نسبتاً پایدار است ، اما ثابت نبوده و با گذشت زمان اغلب دچار تغییر می شود.
محیط کاری ما می تواند در تغییر شخصیت ما چه به صورت منفی و چه صورت مثبت نقش مهمی داشته باشد.
به عنوان مثال ، نبود امنیت شغلی ممکن است باعث افزایش میزان روان رنجوری در افراد شود و نقش های مدیریتی ارتباط بیشتری با میزان وظیفه شناسی افراد دارند.
شخصیت و محیط کار بر روی یکدیگر تاثیر مستقیم دارند و رابطه بین آنها می تواند رابطه ای دو طرفه باشد.

نوشته شده توسط لنا وانگ و چیا هوی وو

اکثر مردم معتقدند که نوع شخصیت انسان در مجموع پایدار است و از بسیاری از جهات ، این باور درست است. برای مثال اگر شما فرد برون گرایی هستید ، امکان ندارد تنها در طی یک شبانه روز به فردی درون گرا تبدیل شوید.

در واقع ، تحقیقات انجام شده بر روی شخصیت انسان در قرن گذشته بیشتر بر روی ماهیت پایدار بودن آن متمرکز بوده است. جریان غالب تحقیق ما (پنج مدل بزرگ) بر پنج ویژگی بنیادی شخصیت به عنوان چارچوب های اصلی شخصیت انسان تمرکز دارد و ما معمولاً در هنگام توصیف خود و افراد دیگری که با آنها تعامل داریم ، با گفتن جملاتی مانند “من فرد وظیفه شناسی هستم” یا “او فرد احساسی است” باعث شکل گیری دیدگاه هایی “ثابت” در رابطه با شخصیت انسان ها می شویم.

اما آیا شخصیت آنگونه که ما فکر می کنیم، ثابت است؟

محققان در حوزه روانشناسی اجتماعی و شخصیتی ، با اطمینان به این نتیجه رسیده اند که شخصیت انسان بر خلاف آنچه که در گذشته تصور می شد ، ثابت نیست و می تواند در طول زمان تغییر کند. طیف گسترده ای از عوامل می تواند در چگونگی تغییر شخصیت ما در طول زمان تأثیر بگذارند ، مانند تجربه رویدادهای مهم زندگی ، داشتن شغل برای اولین بار، تشکیل خانواده ، طلاق ، بیکاری یا بازنشستگی و قرار گرفتن در موقعیت هایی خاص اجتماعی مانند داشتن شغلی “خوب” که آزادی عمل و فرصت های زیادی را به منظور تقویت مهارت های فردی در اختیارمان قرار می دهد.

چرا شخصیت ما دچار تغییر می شود؟

علت اصلی تغییر در شخصیت افراد چیست؟ محققان در تلاش برای درک این پدیده ، در طول سالیان دیدگاههای علمی مختلفی را ارائه کرده اند.

بر اساس یکی از این دیدگاه ها ، افراد طبیعتا در طول زندگی خود از جنبه های مختلف به بلوغ و رشد می رسند و در این حین نیز دچار تغییرات نامحسوسی در شخصیت خود می شوند. به عنوان مثال: بیشتر افراد ، با افزایش سن ، تمایل دارند که به تدریج کنترل ، آگاهی ، مسئولیت پذیری و ملاحظه بیشتری در انجام کارها داشته باشند.

بنابراین چنین روندی می تواند بر ویژگی های شخصیتی ما در زمینه های مختلف تاثیر بگذارد. دیدگاه مشابه دیگری نشان می دهد که توجه و حمایت از نقش های اجتماعی از قبیل نقش والدین ، کارگری و مدیریتی می تواند در ما باعث بروز رفتارهایی شود که با انتظارات ما از نقشی که در زندگی داریم ، مطابقت داشته باشند.

انسان با با محیط پیرامون خود سازگاری دارد و ما شخصیت خود را متناسب با آنچه شرایط و محیط اطرافمان از ما می طلبد، رشد و تغییر می دهیم. تشخیص این نکته که پاسخ های افراد به محیط اطراف صرفا امری انفعالی نیست، نیز مهم است. در عوض ما برای مدیریت و کنترل زندگی خود، مدام از یک عامل فردی استفاده می کنیم. این مسئله ممکن است به عنوان مثال ، در شرایط خاص ، مانند داشتن شغلی عادی و یا شغلی خاص ، نمود پیدا کند. بنابراین شخصیت و محیط کار بر روی هم اثر می گذارند و رابطه بین آنها می تواند رابطه ای متقابل باشد.

چگونه محیط کار می تواند شخصیت افراد را تغییر دهد؟

همه ما از این موضوع آگاهیم که کار نقش بسیار مهمی در زندگی ما دارد. ما بخش قابل توجهی از زمان خود را در محل کار خود سپری می کنیم. بنابراین ، آنچه در محیط کار تجربه می کنیم ، می تواند تاثیر زیادی بر رشد شخصیتی ما بگذارد. تحقیقات انجام شده در حوزه شخصیتی و روانشناسی کار در دهه اخیر نشان می دهد که طیف وسیعی از عوامل مرتبط با محیط کار می توانند در تغییر و رشد شخصیتی افراد تاثیر بگذارند.

به عنوان مثال

ویژگی ها و شرایط حاکم بر محیط کار دارای اهمیت فراوانی هستند. مطالعات اخیر نشان داده است كه استقلال شغلی بالا ، به عبارت دیگر مشاغلی كه به کارکنان خود در انجام وظایف و تصمیم گیری ها آزادی بیشتری می دهند ، با القای احساس كنترل محیط کار توسط افراد ، آنها را قادر می سازند تا شخصیت خود را رشد و توسعه دهند.

از طرف دیگر ، مشاغلی که برای انجام فعالیت های كاری ، زمان محدودی را در اختیار کارکنان خود قرار می دهند و مشاغلی كه از نظر آینده شغلی از امنیت زیادی برخوردار نیستند ، در طی زمان باعث افزایش ویژگی روان رنجوری را در کارکنان خود خواهند شد. به نظر می رسد مشاغل “با كیفیت خوب” مانند مشاغلی كه از سطح استقلال و امنیت بالایی برخوردار هستند ، به طور مثبتی باعث رشد شخصیتی كاركنان می شوند.

علاوه بر این ، انتخاب های شغلی ما نیز می توانند بر روی این مسئله تاثیر گذار بگذارند. مطالعات اخیر نشان داده است که به عنوان مثال ، تصدی پست های مدیریتی به مرور زمان باعث رشد ویژگی شخصیتی وظیفه شناسی در افراد خواهد شد و احتمالاً علت آن نیز این است که مسئولیت های مدیریتی نیازمند رشد و توسعه این ویژگی شخصیتی هستند.

با این حال ، حتی تصدی پست های مدیریتی نیز می تواند تاثیری منفی در رشد شخصیتی افراد داشته باشد. به عنوان مثال ، ممکن است منجر به رشد ویژگی شخصیتی خودشیفتگی در فرد مدیر شود. به طور خلاصه ، محیط کار و انتخاب شغلی ما می تواند تأثیر زیادی در تغییر شخصیت ما داشته باشد.

چگونه می توانیم باعث رشد و پرورش شخصیت خود شویم؟

همانطور که پیشتر نیز اشاره کردیم ، نوع شغل ما می تواند در میزان و چگونگی تغییر شخصیت ما تاثیر بگذارد. اما این بدان معنا نیست که ما صرفا به مانند سربازان مطیعی که دائما از محیط اطراف خود تاثیر می پذیرند ، هستیم. در عوض ، ما می توانیم به صورتی فعالانه نوع شخصیت خود را شکل دهیم ، اما چنین چیزی تنها در صورتی ممکن است که کاملا مصمم و متعهد به انجام چنین تلاشی باشیم.

همه انسانها برای رسیدن به اهداف خود تلاش می کنند و تغییر شخصیتی نیز می تواند به یکی از این اهداف تبدیل شود. در واقع ، تحقیقات نشان می دهد که بسیاری از افراد می خواهند برخی از جنبه های شخصیتی خود را تغییر دهند ، مانند کاهش سطح روان رنجوری ، با این حال ، به نظر می رسد که صرفا داشتن یک هدف برای ایجاد تغییر در شخصیت فرد کافی نیست ، زیرا ما حتما باید تلاشی آگاهانه در این مسیر داشته باشیم و مدام برای دستیابی به این هدف تلاش کنیم.

سخن پایانی

شخصیت به آن شکلی که در گذشته آن را تصور می کردیم ، پدیده ای ثابت و پایدار نیست. زیبایی درک این مسئله در این است که ما با فهم آن می توانیم تمام مسیر هایی که از طریق روندی سازگار و مداوم باعث شکل گیری شخصیت ما می شوند را مشاهده کنیم.این تنها محیط کار نیست که بر روی این فرآیند تاثیر می گذارد ، بلکه علایق و انگیزه های افراد نیز در این موضوع نقش دارند.

گرچه تحقیقات تجربی انجام شده در رابطه با این دیدگاه جدید، هنوز در حال تکمیل و پیشرفت است ، ولی شواهدی در حال جمع آوری می باشد که به ما نشان می دهند که چگونه تجربه های کاری می توانند در رشد شخصیت افراد تاثیر بگذارند و چگونه کارکنان می توانند از روی عمد شخصیت خود را رشد دهند و برای دستیابی بهتر به این اهداف فعالیت های خاصی را انجام دهند.

در مورد افراد ،پذیرش مفهوم رشد شخصیت به ما این امکان را می دهد که دیدگاه آزادانه تری نسبت به تجربیات زندگی خود داشته باشیم و به دنبال راهکارهایی برویم که به ما در تبدیل شدن ما به همان چیزی که خواهانش هستیم ، کمک کنند و در مورد سازمان ها نیز، درک نقش کار در رشد شخصیتی افراد به آنها این فرصت را می دهد که در طولانی مدت از مسئله رشد مثبت شخصیتی کارکنان خود حمایت کنند ، مانند پیشنهاد مشاغل با کیفیت تر و فرهنگ سازی شغلی که در نهایت می توانند به بهبود وضعیت جامعه بشری کمک کنند.