سرمایه گذاران ارز دیجیتال به ۳ گروه تقسیم می شوند:
سایفرپانک ها ، هودلرها و افراد تازه کار
نکات کلیدی
-
یکی از مهمترین چالش های پذیرش گسترده رمزارزها، نحوه مدیریت بهتر خطرات مرتبط با آنهاست.
-
برای کمک به کاهش مشکلات امنیتی ، تیمی متشکل از محققانی حرفه ای به بررسی عملکرد روانی ۳۹۵ کاربر ارزهای دیجیتال پرداختند.
-
داده های حاصل از ۲ ارزیابی مختلف نشان داد که ۳ گروه از کاربران ارزهای دیجیتال دارای ویژگی های روانشناختی و سوابق شخصی بسیار متفاوتی هستند.
پذیرش ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین (BTC) ، اتریوم (ETH) ، کاردانو (ADA) و سولانا (SOL) طی چند سال گذشته به طرز چشمگیری افزایش یافته است ، زیرا سرمایه گذاران خرد با پیشینه های اقتصادی اجتماعی مختلف شروع به تجارت و سرمایه گذاری در بازار ارز های دیجیتال کرده اند.
یکی از مهم ترین چالش ها در مورد پذیرش گسترده رمزارزها ، مدیریت صحیح خطرات سرمایه گذاری و نگهداری ، جابجایی و استفاده از ارزهای دیجیتال است و این مشکل با توجه به افزایش تعداد سرمایه گذاران خرد بی تجربه در بازار ارز دیجیتال همچنان ادامه دارد.
اسوتلانا آبراموا و همکارانش در تحقیقات جدید خود به دنبال یافتن راه حلی مناسب برای مشکلات امنیتی رمزارزها هستند.این تیم پس از تجزیه و تحلیل اطلاعات ۳۹۵ کاربر ارزهای دیجیتال ، کاربرا به ۳ گروه تقسیم بندی کردند که اینکار می تواند به حل مشکلات مرتبط با ارزهای دیجیتال و تسریع روند پذیرش گسترده این شکل جدید از دارایی ها کمک کند.
مشکلات امنیتی ارزهای دیجیتال
رمزارزها در واقع ارزهای دیجیتالی هستند که امنیت آنها از طریق رمزنگاری حفظ می شود. برای درک رمزنگاری ، تصور کنید که می خواهید صندوقی نفوذناپذیر که پر از الماس است را برای دوست خود در کشور دیگری ارسال کنید. برای اطمینان از رسیدن صندوق خود، یک قفل اختصاصی برای آن در نظر می گیرید که هیچ کس نمی تواند آن را دستکاری کند. وقتی دوست شما صندوق را دریافت کند ، نمی تواند به الماس های درون آن دسترسی پیدا کند، چون کلید تنها در اختیار شماست.
با این حال او می تواند قفل شخصی خود را بر روی صندوق بگذارد و دوباره آن را برای شما ارسال کند. پس از تأیید اینکه قفل اضافه شده به دوست شما تعلق دارد، می توانید قفل صندوق را باز کنید و آن را مجددا به دوست خود ارسال کنید. رمزنگاری ارزهای دیجیتال نیز به همین شکل است.
شبکه های غیرمتمرکز
بیشتر ارزهای دیجیتال (به عنوان مثال بیت کوین ، اتریوم و سولانا) در شبکه های غیرمتمرکزی که وابسته به فناوری بلاکچین هستند ، مورد استفاده قرار می گیرند. بلاکچین سیستمی توزیع شده می باشد که دائما در حال ثبت تراکنش های مربوط به ارزهای دیجیتال است. شبکه ای از رایانه ها تراکنش های مربوط به ارزهای دیجیتال را تأیید می کنند، سپس به شکل بلاک آنها را به کیف پول شما اضافه می کنند. به دلیل غیر متمرکز بودن زنجیره های بلوکی ، هیچ کس نمی تواند به دارایی موجود در کیف پول شما دسترسی داشته و یا آن را دستکاری کند.
در حالی که کاربران می توانند سکه ها و توکن های خود را در صرافی های ارزهای دیجیتال نگه دارند ، با این حال خطر هک شدن این صرافی ها این انگیزه را به کاربران می دهد تا دارایی های خود را در کیف پول نگه دارند. کیف های پول تحت وب گزینه محبوبی برای نگه داری ارزهای دیجیتال به حساب می آیند اما در برابر هک شدن آسیب پذیر هستند.
گزینه امن تر برای نگهداری ارزهای دیجیتال، فضای ذخیره سازی سرد است که در واقع حافظه فلشی است که فقط با یک رمز اختصاصی می توان به آن دسترسی داشت. صرف نظر از نوع کیف پول ، اگر کاربری رمز اختصاصی خود را گم کند ، ارز دیجیتال ذخیره شده در کیف پول برای همیشه از بین خواهد رفت. تا به امروز حدود چهار میلیون بیت کوین ، به ارزش ده ها میلیارد دلار تنها به خاطر هک شدن و یا فراموش شدن رمز برای همیشه از دسترس کاربران خارج شده اند.
انتقال ارز دیجیتال
انتقال ارز دیجیتال از کیف پول به صرافی و بالعکس نیز می تواند برای دارندگان ارزهای دیجیتال خطرناک باشد، زیرا حتی یک اشتباه تایپی کوچک در آدرس ارسالی می تواند موجب از بین رفتن دارایی شما شود. نحوه ساخت کیف پول و طراحی اصولی سایت های صرافی آنلاین می تواند به جلوگیری از ضررهای جبران ناپذیر کمک کند.
افزایش استفاده از ارزهای دیجیتال بانک های مرکزی (CBDC) فقط باعث افزایش مسائل امنیتی پیرامونی ارزهای دیجیتال می شود. سرمایه گذاران این نوع رمزارزها ،با توجه مسائل امنیتی اعتمادی به بانک ها ندارند. با این حال کاربران نیز به همان اندازه مستعد اشتباهات جبران ناپذیری هستند ، تا حدی که ممکن است همین اشتباهات خسارات سنگینی به بانک ها وارد کند.
۳ خوشه کاربران ارزهای دیجیتال
آبراموا و همکارانش برای درک بهتر عملکرد روانی سرمایه گذاران ارزهای دیجیتال، با توجه به پنج معیار روان سنجی به تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از ۳۹۵ کاربر ارزهای دیجیتال پرداختند:
-
معیار مرتبط با مشکلات روانی (ترس از دست دادن دارایی ارز دیجیتال احتمالاً باعث ایجاد استرسی شدید در من خواهد شد)
-
معیار مرتبط با آسیب پذیری (کیف پول من در معرض خطر هک شدن قرار دارد)
-
معیار مرتبط با خود کارآمدی (من می توانم از رمز اختصاصی خودم در برابر سرقت محافظت کنم)
-
معیار مرتبط با هزینه (انتقال ارز دیجیتال از کیف پول های با امنیت بالا هزینه بر است)
-
معیار مرتبط با نگرانی (من نگران آسیب پذیری صرافی های آنلاین هستم)
علاوه بر موارد معیار های ذکر شده در بالا ، از کاربران در رابطه با مواردی مانند مالکیت ، نگهداری ، سایر خطرات احتمالی ، اقدامات امنیتی و اطلاعات فردی نیز سوالاتی شد.
محققان با توجه به معیارهای آسیب پذیری و خودکارآمدی، شرکت کنندگان را در سه خوشه مجزا (آبی ، نارنجی و سبز) دسته بندی کردند.
کاربران خوشه آبی میزان آسیب پذیری خود در برابر تهدیدات امنیتی را زیاد جدی نمی گرفتند و به توانایی خود در حفظ امنیت کیف پول و رمز های خود کاملا اطمینان داشتند.
اگرچه کاربران خوشه نارنجی از نظر خودکارآمدی امتیاز کمتری نسبت به کاربران خوشه آبی کسب کردند اما با این حال به توانایی خود در حفظ امنیت کیف پول و رمز های خود کاملا اطمینان داشتند و نگرانی آنها بیشتر مرتبط با میزان امنیت کیف پول و صرافی بود و به همین خاطر نسبت به حفظ دارایی های خود بسیار احتیاط می کردند.
کاربران خوشه سبز نیز از نظر خودکارآمدی به میزان قابل توجهی امتیاز کمتری بدست آوردند و به توانایی خود در نگهداری رمزها و کیف پول خود اعتماد چندانی نداشتند.
سایفرپانک ها ، هودلرها و افراد تازه کار
آبراموا و همکارانش به تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از کاربران پرداخته و آنها را به سه خوشه اصلی سایفرپانک ها(آبی) ، هودلرها(نارنجی) و افراد تازه کار(سبز) تقسیم کردند. داده ها نشان می دهد که سایفرپانک ها اولین افراد پذیرنده ارزهای دیجیتال بودند. (قبل از ۲۰۱۷)
سایفرپانک ها
سایفرپانک ها در ابتدا به منظور تولید ثروت بیشتر وارد این بازار نشدند زیرا بسیاری از آنها در آن زمان درآمد بالا و یا دارایی آنچنانی نداشتند بلکه ورود آنها به بازار ارزهای دیجیتال به دلیل علاقه زیاد آنها به دنیای فناوری و یا به خاطر باورهای شخصی بود. ۱۳ درصد آنها قبل از سال ۲۰۱۴ که قیمت بیت کوین کمتر از ۱۳ دلار بود ، وارد این فضا شده بودند.
سایفرپانک ها اولین افراد پذیرنده ارزهای دیجیتال بودند که در زمان اوج قیمت بیت کوین یعنی ۷۷۰ دلار (کمی قبل از سال ۲۰۱۷) شروع به خریداری ارزهای دیجیتال خریداری کردند که طبق گزارش ها تنها ۱۴.۵درصد آنها بیش از ۱۰۰ هزار دلار ارز دیجیتال در اختیار داشتند و ۱۷ درصد نیز ترجیح می دادند میزان دارایی خود را اعلام نکنند که این میزان در خوشه های دیگر ۲ درصد بود. سایفرپانک ها تنها در بازار ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری می کنند.
تازه کارها
تازه کارها با وجود ترس از دست دادن دارایی ها خود ، اخیر وارد بازار رمزارزها شده اند. انگیزه آنها از ورود به این بازار کسب میانگین سود سالانه ۳۰۰ درصدی برای بیت کوین و ۱۰۰۰ درصدی و یا بیشتر برای آلت کوین هاست که ارزش بازار آنها بسیار کمتر از بیت کوین است و این در حالی است که تنها ۱۲ درصد سایفرپانک ها مرد بوده و ۳۳ درصد افراد تازه کار زن هستند. همچنین خوشه تازه کارها شامل تعداد قابل توجهی از کاربران قدیمی ارزهای دیجیتال می شود. (۲۵ درصد)
هودلرها
طبق گزارش ها بیشتر هودلرها میانسال بوده وبه خاطر افزایش قیمت ارزهای دیجیتال در سال ۲۰۱۷ وارد این بازار شده اند. تازه کارها برخلاف سایفرپانک ها و هودلرها به سرمایه گذاری در بازارهای سنتی سهام نیز علاقه دارند. ۲۵ درصد از هودلرها اعلام کرده اند که بیش از ۱۰۰ هزار دلار ارز دیجیتال در اختیار دارند.
روی هم رفته ، مطالعات صورت گرفته نشان دهنده تفاوت های کلیدی بین سه گروه از کاربران ارزهای دیجیتال است که این افراد می توانند به ایجاد ارزهای دیجیتال امن تر و با قابلیت های بیشتر در آینده کمک های فراوانی کنند.











