گروهی از دانشمندان پس از تجزیه و تحلیل داده های نزدیک به ۱.۵ میلیون نفر توانستند صدها ژن مرتبط با خودتنظیمی را شناسایی کنند
نمرات ژنتیکی مرتبط با خود تنظیمی، می تواند پیامد های مختلفی را برای فرد به همراه داشته باشد ( مواردی همچون اختلال کم توجهی و بیش فعالی (ADHD) ، اعتیاد ، چاقی ، تحصیل و اشتغال )
این ژنها برمغز کودکی که در مراحل اولیه رشد خود می باشد نیز تاثیر می گذارند. درک بهتر افراد از گرایشات ژنتیکی خود، این امکان را به آنها می دهد تا بتوانند از نحوه عملکرد ژنتیکی خود آگاه شوند.

آیا در انجام برنامه ریزی های بلند مدت مهارت دارید؟ آیا با وجود اینکه می دانید که برای رسیدن به اهداف خود مسیر سختی پیش رو دارید، باز هم به تلاش های خود ادامه می دهید؟

آیا شما دارای رفتارهای تکانشی هستید؟ آیا شما تنها قصد دارید که از زمان حال خود لذت ببرید و نگران آینده خود نیستید؟ حتی اگر بدانید انجام این کار در دراز مدت به ضرر شما تمام می شود، آیا باز هم آن را انجام می دهید؟

همه ما در رابطه با خودتنظیمی که به طور عامیانه خودکنترلی نیز نامیده می شود و همچنین در رابطه با رفتارهای تکانشی با یکدیگر تفاوت هایی داریم. در آزمایش معروف مارشملو که در دهه ۶۰ میلادی انجام شد، محققان متوجه شدند که به راحتی می توان با انجام آزمایشی ساده میزان تفاوت در توانایی خودکنترلی کودکان خردسال را اندازه گیری کرد (آیا آنها فقط می خواستند مارشمالوهای (نوعی آبنبات نرم) خود را دریافت کنند و یا تمایل داشتند برای دریافت پاداش دو برابری، کمی بیشتر صبر کنند).

مسئله جالبتر این است که این کودکان با توجه به تفاوت هایی که در میزان خود کنترلی آنها وجود داشت، بعدها در طول زندگی خود با طیف وسیعی از پیامدهای مختلف(مثبت یا منفی) از مصرف مواد گرفته تا پیشرفت تحصیلی مواجه شدند.اینگونه به نظر می رسد که توانایی افراد در به تأخیر انداختن زمان دریافت پاداش و خواسته های خود، تاثیر مهمی در زندگی آنها دارد.

اکنون محققان در جهت درک بیشتر توانایی خودکنترلی گام بزرگ دیگری را برداشته اند

یک تیم بین المللی از دانشمندانی که هدایت آن را من بر عهده داشتم، طی یکی از بزرگترین تحقیقاتی که تا کنون انجام شده است ، پس از تجزیه و تحلیل داده های نزدیک به ۱.۵ میلیون نفر توانستند صدها ژن مرتبط با خودتنظیمی را در بدن انسان شناسایی کنند

با استفاده از این یافته ها ، ما برای هر یک از شرکت کنندگان در آزمایش، یک نمره ژنیکی در نظر گرفتیم که نشان دهنده تعداد ژنوم های مرتبط با توانایی خودتنظیمی افراد می شد.با بررسی این نمرات می توان به پیش بینی طیف وسیعی از نتایج و پیامدهای مهم زندگی افراد پرداخت. ما متوجه شدیم که افرادی که در رابطه با توانایی خودکنترلی، استعداد ژنتیکی بیشتری داشتند، در دوران کودکی خود مشکلات رفتاری کمتری داشته و میزان اعتیاد به مواد مخدر، چاقی و ابتلا به ایدز نیز در آنها به مراتب کمتر از دیگران است.

مقایسه رفتاری افراد

کودکانی که با توجه به بررسی ژنتیکی، میزان خودکنترلی در آنها بیشتر است، به احتمال زیاد در آینده وارد دانشگاه شده و مشغول به کار خواهند شد.میزان تاثیر نمرات ژنتیکی افراد بر توانایی خود کنترلی آنها چیزی حدود ۱۰ درصد می باشد که البته میزان تاثیر آن درست به اندازه تأثیر سایر عوامل مهم اجتماعی مانند زندگی در مناطق محروم و یا سطح پایین درآمد خانواده می باشد. این یکی از دقیق ترین پیش بینی های مبتنی بر ژنتیک است که با هدف مقایسه رفتاری افراد انجام شده است.

البته این بدان معنا نیست که افرادی که در این آزمایش نمرات کمتری کسب کردند، قطعا در زندگی آینده خود دچار مشکلاتی شدند. DNA تعیین کننده سرنوشت ما نیست. اما تحقیقات نشان می دهد که ژن های ما بر نحوه سیم کشی مغز ما و به همان ترتیب بر میزان گرایش ما به استفاده از توانایی خودتنظیمی و یا رفتارهای تکانشی تأثیر می گذارد. میزان این گرایش می تواند تأثیرات گسترده ای بر روی تمام جنبه های زندگی ما داشته باشد.

اما باید به خاطر داشته باشید تکانشگری نیز مانند سایر ویژگی های رفتاری ، لزوماً خوب و یا بد است.بلکه بروز بیش از حد رفتارهای تکانشی است که باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی افراد می شود، به عنوان مثال میزان تمایل کارآفرینان، مدیران عامل و خلبانان به انجام فعالیت های ریسکی، بسیار بیشتر از دیگران است اما نمی توان گفت که این میزان ریسک پذیری در آنها قطعا باعث بروز مشکلاتی برای آنها خواهد شد. آنچه که در اینجا اهمیت دارد، درک شما از تمایلات و گرایشات طبیعیتان می باشد، بنابراین به منظور جلوگیری از مشکلات احتمالی و بهره مندی از نقاط قوت منحصر به فرد خود، باید تمام تلاش خود را به کار گیرید.